μεταχειρισμένα Σπάνια ετικέτα αναψυκτικού Κρυστάλ από Φάρσαλα

Μεταχειρισμένο

#collectibles • #greekbrands • #drinkcollectibles • #vintagelabel • #retrobranding

ΣΠΑΝΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΩΝ *ΚΡΥΣΤΑΛ*ΦΑΡΣΑΛΑ

Σπανια ετικετα αναψυκτικων περασμενων δεκαετιων. 1)Ετικετα αναψυκτικου*ΚΡΥΣΤΑΛ*Τ.Δημητρακοπουλοs,Φαρσαλα ,βιοτεχνια παραγωγηs αναψυκτικων (πορτοκαλαδα,λεμοναδα,γκαζοζα) η οποια δεν λειτουργει εδω και χρονια.Δωρο 2 ετικετεs Eλλαδαs παλαιοτερων ετων που δεν κυκλοφορουν .Παλιεs βιοτεχνιεs αναψυκτικων στην Θεσσαλια αναψυκτικα*ΑΦΟΙ ΔΙΑΚΟΥ*παραγωγη αναψυκτικων εδρα Σοφαδεs Kαρδιτσα, αναψυκτικα*ΚΡΥΣΤΑΛ*Τ.Δημητρακοπουλοs Φαρσαλα παραγωγη και εμφιαλωση πορτοκαλαδαs,λεμοναδαs,γκαζοζαs, Οινοποιο*ΡΑΨΑΝΗΣ*με τα πασιγνωστα κρασια του με μεταλλικο καπακι crown,απο τα δυσκολα καπακια για τουs συλλεκτεs(καποιοι οινοφιλοι λενε το κρασί Ραψάνης είναι το καλύτερο κρασί της Ελλάδος και οι Ραψανιώτες πρέπει να είναι υπερήφανοι που τα χώματα της πλαγιάς αυτής του Ολύμπου με τις σπάνιες ποικιλίες των σταφυλιών, παράγουν το νέκταρ των Ολύμπιων θεών),ανηκε στην Α.Τ.Ε,Το 1971 με Βασιλικό Διάταγμα η Ραψάνη αναγνωρίζεται ως μια από τις πρώτες ελληνικές ζώνες με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης. Όμως από το 1980 ξεκινάει μια περίοδος παρακμής για την Ραψάνη, που οδηγεί στην εγκατάλειψη των αμπελιών και το τοπικό οινοποιείο αναλαμβάνει η Αγροτική Τράπεζα,αργοτερα ο Ευάγγελος Τσάνταλης εκπονεί ένα στρατηγικό επενδυτικό πλάνο ,η πρώτη ετικέτα Τσάνταλη Ραψάνη κυκλοφόρησε το 1990 και το 1991 το τοπικό οινοποιείο περνάει στα χέρια της οικογένειας Τσάνταλη, αναψυκτικα*Β.Α.Λ*Μπανακαs Λαρισα, οινοποιιο*Λαγαρια* Λαρισα εκτός από εμπορία κρασιών και ποτών είχαν και δική τους παραγωγή κρασιού και εμφιάλωση με την ταμπέλα του μαγαζιού τους, «ΛΑΓΑΡΙΑΣ»το οινοπωλειο εκλεισε οριστικα το 1984(αγνωστο αν το μεταλλικο καπακι crown ειχε λογοτυπο), αναψυκτικα*ΚΛΙΑΦΑ*Τρικαλα οι Τρικαλινοι θυμουντε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου τη δεκαετια του 60 στον υπαίθριο χώρο όπου λειτουργούσε το καφενείο “Εθνικόν” ή “Βασιλικόν” το καφενεδάκι είχε μετονομαστεί αρχικά σε “Φωλιά του Στρατιώτη” και κατόπιν, την εποχή της φωτογράφησης, σε “Δημοσίων υπαλλήλων”.